Beeldende kunst

Contact

Avontuur Hoge Kant


dun ijslaagje op de poel

een stille morgen in de mist

vuld het bos met hoop


In het mulle zand gevangen

gaan kindervoeten hun eigen weg

een weg naar het kampvuur

met rook en mist


wanneer de zon doorbreekt

lokt het avontuur

de knollen op het veld van de boer

vormen een gewillig doelwit


een paar jongens weten de lat

niet te ontlopen

de boer vecht voor zijn leven

onze honger is gestild


Luikje op zolder.


achter het luikje op zolder ligt een geheim

riemgespen,helmen en kogelpunten

eerste vakantie in Zeeland,

ontdekking van de zee achter de hoge duinen.

duitsers zijn er weer,ook voor vriendschap,

zelfs een verliefd gevoel,

geen oorlog die daar tegenop kan.

een bunker in de duinen heeft de geschiedenis geconserveerd.

voorzichtig treden we binnen in het holst van de nacht

stuiten op resten van helmen en kogelpunten.

alle munitie staat nog op scherp

houten kistjes met de geur van benzine.

op zolder ligt een geheim.

nieuwe bewoners weten niet

dat kogelpunten op scherp

zijn gericht op een nieuwe toekomst.


Depressie.


'Gemaskeerde depressie' zei de huisarts.

'Met spoed naar de psychiater' zei de neuroloog.

'Een persoonlijkheidsstoornis', zei de psycholoog.

De psychiater hobbelt er achteraan.

Een beetje ongemakkelijk is het wel

dacht hij bij zichzelf.



King of Shit


Woonde aan een drukke snelweg,

piepende banden,de geur van verbrand rubber

dringt mijn neusgaten binnen.

Geweld van brullende motoren

laten mijn trommelvlies vibreren.

Fijnstof kruipt waar het niet gaan kan,

zwart worden mijn rozige longen.

Dan maar verhuizen naar

het rustige platte land.

Vogels vormen mijn metgezellen

vroeg in de prille morgen

Als in een warm bad

voel ik mij in de moederschoot der aarde

Ik wentel mij nog een keer

in de oneindige rust.

Dan slaat het noodlot weer toe

de geur van het gieren der akkers

stront en pis van varkens en koeien

wordt uitgestrooid,

nee ,ingespoten in de

diepte der aarde

de lucht evenwel

trekt weer aan mijn neus voorbij

daar komt de boer

trots op zijn grote tractoor

voorop zijn wagen

staat met grote letters gedrukt

King of Shit.


Kraaien langs de weg


kraaien als lijkenpikkers

peuzelen de restjes mol

gevaarlijk dicht langs de weg

waar metalen bakken

op wielen op volle snelheid

de onvoorzichtige kraai

reduceert tot een

volgende maaltijd

de eerste kraai gevallen

ten tijde van de Romeinen

met de karossen met wapens

vol geladen

krijgers en paarden

op weg naar de overwinning

werden de eerste kraaien

vermalen tot een vicieuze cirkel



Weg van de toekomst.


Afslag Oss oost is de geur van zoete honing

stroopwafels worden eindeloos lang

gedraaid en gewogen.

als levensader van Oss leidt de weg van de toekomst

ons in de bekoring van zoete lucht

om te ontwaken bij het beeld gods

boven op de vuilnisberg

denkend aan rio de janeiro.

verderop komt in het hier en nu

de geur van rookworst tegemoet

verlangen naar hemawinters

weg van de toekomst.


De Zeehaven.


het einde lokt de wereld wrocht

aan de horizon de idealen

zonder hoop en blik vooruit

strand het leven


in de mist gehuld

heffen kranen de laatste lasten

schepen verdwijnen langzaam

en doemen op


ladingen worden verplaatst

mensenlevens vervallen

in een eindeloze poging

om de eeuwigheid



Wild


Lange wegen en paden

door gras-en bosgebieden

laat me verrassen door het nieuwe

nog niet geziene


een dode haas op de weg

niet gehaast genoeg overgestoken

haast is wat deze wereld koopt

met snelle auto's en kippen zonder kop


in olifantentred wordt doorgedenderd

door porseleinen konijnen in tuinen

gefokt en gestresst


hertenharten of hartenherten

het wild vlees niet meer gewild

wel gevild.


Stilte


stilte , een alom verbannen begrip

eindelijk kan ik zien

voorbij mijn alledaagse blik

gevoelens , herinneringen

tuimelen over elkaar

wordt herboren in mijn fantasie

neemt me mee naar onvermoede oorden

voorbij de grenzen van mijn bestaan

beland in een nieuw land

van druk gespeend

kom aan in mijn geest

een oceaan van rust


Stroom


wat stil staat is in beweging

met een vaart van 40.000 km p/u

scheren we door de oneindige ruimte

uitdijende sterrenstelsels raken aan verre grenzen

als in een knikkerspel wordt de aardbol

aan natuurwetten gehouden

valt door zwarte gaten in het niets

konden we stil staan

het leven gefixeerd

een gedachte vastgehouden

een liefde beloofd

dichterbij komen we bij de dood

een punt waartoe de stroming

niet meer behoord


Stroom


twee voor twaalf over een kwartier

drieeenheid 2000 jaar geleden

vierkant achter de waarheid

driedubbel en dwars verdient


de karrevracht aan ideeen

stromen door mijn brein

betekenis ontstaat in een wip

zinnen belanden in verhalen


worstelen met de werkelijkheid

is een gelopen marathon

vermoeid halen we de eindstreep

een drinkbeker van geluk


dorst gelest voor korte duur

opnieuw stuwen de woorden

op in een stroom van bewustzijn

geboren vanuit de oneindige leegte


verkeersborden


verkeersborden zijn luchtig bewerkt

kogelgaten tonen de verre verte

door kapot metaal blaast

de wind een moedeloos lied


het lied van de gevangen mannen

elkaar opstuwend in onvermogen

het leven vorm te geven

in hoop en liefde


schieten mensen dood

in missies en uitzendingen

het woord oorlog mag

niet meer gebezigd


verantwoord en zeker

wordt leven en lust

krachtig en volmondig

in de kiem gesmoord.


Er hangt een mist


het leven minder zichtbaar

schuift langzaam aan ons voorbij

bergen verbergen

zeeen zegen


golven golven

zand verzand

steen versteend

lucht verlucht


licht verlicht

vliegen vliegen

wind wint

dood dood


Voetbalwedstrijd in de mist.


de euro vliegt door de ruimte

een onzichtbare geniale paas

schiet voorbij zijn doel

geen overzicht in het spel


blind gaat de euro in het rond

gaan we vooruit op een terugweg

een spits onderneemt nog een actie

zijn medespelers laten hem lopen


plannen verzanden in ondoordachte

toepassingen en probeersels

de bal vliegt opnieuw

kaatst tegen een muur


het spel zakt in

het zicht is verdwenen

op samenspel en overtuiging

in een mistige geest


de economie bruist ongericht

of bloeit dood in grote nood

de mist trekt op

naakt blijven we in het hemd


graaien en speculeren

wordt zichtbaar in de zon

bonussen en geldkranen

verdrogen in het wilde gras


maaien en korthouden is het devies

lijnen trekken met duidelijke regels

het midden is de stip

waar het spel begint


een koers en afspraak

houden het spel in grip

geef charlatans geen kans

op speculeren naar een val


Tandeloze tijger


nieuwe kerken van de tijd

banken rijzen hoog uit op

de fantasieloze beton

geld ligt huizenhoog opgestapeld


nieuwe priesters verkondigen hoge winsten

met lange termijnverwachtingen

bonussen en grote carrieres

als broodjes worden we belegen


de vele loze toezeggingen

van beurzen en speculanten

mooie huizen en lage hypotheken

stromen van eindeloze geldstromen


blijken te bestaan uit gebakken lucht

winsten verdampen boven boven een verhitte economie

moerasluchten stijgen op

rioolratten verdwijnen in duistere spelonken


corruptie en duistere afspraken

de klasse der rijken heeft

ons voor de zoveelste keer

een flink oor aangenaaid


te denken dat met tentjes op een plein

systemen en machtigen hun positie prijsgeven

is een hoge verwachting

in de arabische revolutie


met bloed wordt het tij gekeerd

de ware aard van het kwaad

wordt gekend en gekooid

wanneer zal hier in het decadente westen


worden ingezien dat ten alle tijde

het veelkoppige monster van eigen gewin

zal moeten worden bestreden

met het helende zwaard.


gapende leegte


alle creativiteit ten spijt

wanden sluiten je in

stilte vangt alle activiteit

ruimte gevangen


een weg uit de dood

de geest spartelt en stuit

op de elastische realiteit

opnieuw het begin


van een vicieuze cirkel

de mens een been toegeworpen

een geloof in de mogelijkheden

van alledaagse pogingen


spartelen van geluk

vissen happen zuurstof

om te dalen in dieptes

van ongelijke bodems


het leven een probeersel

de wieken van de wil

slaan hard om zich heen

de wind die uiteindelijk beslist.


mazen in de wet


er is een maas

veel mazen in de wet

het water wiegt in een tred

een monnik zwaar in gebed


er is een maas

veel mazen in de wet

dronken schieten zeelui

hun laatste dodelijke raket


er is een maas

veel mazen in de wet

inbrekers geloven met heilig geloof

dat hun buit tot onschuld behoort


er is een maas

veel mazen in de wet

scholieren fietsen hun verplichtte rit

scholen laten hun spreken met een schoon gebid


er is een maas

veel mazen in de wet

ontspoorde treinen in frontale aanval

verliezen hun eindeloze bestemming


er is een maas

veel mazen in de wet

de kaasmaker rult zijn vloeibare melk

het leven is een dronk zonder kelk

het leven en grenzen


in een volle vaart stormen jeugdigen

naar hun vroege dood

uit de bocht in de rivier

slaat hun noodlot toe


een man ontsnapt uit zijn wrak

laat zijn kameraden achter

snakkend naar het leven

is hij voor altijd de reden


dat twee achterbankzitters

niet meer de tijd hadden

hun vege lijf te redden

uit hun metalen doodkist


had hij geweten dat kwetsbaarheid

schuild in elke seconde

was hij zo snel gereden

als slakken kunnen gaan


water


h2o druppel plas poel

meer rivieren zee oceaan

verdampen als wolk

dalen neer in een vicieuze cirkel


de mens lost als water

op in niet bestaande tijd

denken en voelen

geven hem een idee


dat zingeving en streving

ons leiden naar hoger goed

het einde de dood

komt als een mismoedige vloot



avondzon


de avondzon belicht de vallende slierten van de treurwilg

boven de contouren van het nonnenklooster staat een lichte heldere hemel

geluiden van voorbij raggende auto's op de dijk dringen het huis binnen

de motorrijder verstoort een blijkbaar niet oneindige rust


de schemering zet in , de avond valt

geen vooruitzichten van sprankeling

tijd bestaat niet , staat stil

in volledige afwezigheid van enige activiteit


door dikke scheidingsmuren laat de autistische buurjongen zijn aanwezigheid gelden

roerloos hangt het vogelkastje met de wintervetbol in alle gereedheid

een enkele merel laat zich horen in de schemer

de grote aanvaarding van volle stilte ondergaan


voel mijn bloed door de aderen lopen, mijn hart klopt het ritme van de klok

begin niets meer te worden dan een fysieke gebeurtenis

gedachten en gevoelens verlaten mij

ik zie een pen op papier die zegt, tot hier


De wind


de wind maakt zich kenbaar

verfrissing van het aangezicht

bewegen van de bladeren

golven van het water


blijft hijzelf het liefst onzichtbaar

verplaatst zich als een geheim agent

om later terug te keren

voor een nieuw verhoor


met intense kracht

wordt de waarheid

aan het licht gebracht


slechtzittend haar vallende bladeren

losse dakpannen klapperende deuren

opstuwend water tegen dijken en duinen


het leven is een storm waard

om te weten waar de wortels liggen


de dood


in dit vermalijde leven

grasduinen we verder in gerede tred

links houten hekken

rechts betonnen zuilen


stof stijgt op door gedwongen beroering

verblind raken we in rode gloed

wiens idee was het te leven als god

het leven vergroeid met een zuinig bod


voortbewegen in strakke gang

zijn we ingesnoerd

een ontsnapping komt ongedwongen

alledag ingezongen


in uiterste staat van opwinding

komt de spin uit het rag

verkent het nieuwe onverwachtte pad

de dood gevangen


einde


woorden worden gewogen

met frituurvet opgestookt

vallen zware adamsappels

op en neer in verhitte discussie


gesproken over gewichtige zaken

een zwangere vrouw gaat ervan bevallen

in een snelle aftocht door de achterdeur

worden nieuwe werelden geboren


krijg mijn strot niet open

adem wordt me ontnomen

bergen zo hoog als de himalaya

behouden alle frisse winden


uitgeraast en overvloedig

spoeden ganzen de lucht in

ze vliegen in grote haast

de heftige winden stuk


wie zou niet willen horen

bij de kudde der volgers

de stroom der eensgezinden

opweg naar een glorieuze ondergang.


illusie


fantasie en realiteit

beiden met drang tot

grote onafhankelijkheid

vechten om de laatste snik


beducht voor elkaars krachten

een berlijnse muur

een eiland in de grote oceaan

een confrontatie uitsluitend


in elkaars vaarwater gedwongen

staat de een de ander bij

wie zal overwinnen

in de alledaagse realiteit


leven met onwrikbare wetten

aanzien status carriere

alles in een tijdspanne

die de rede tevreden stelt


verliezen en vasthouden aan luchtkastelen

de fietser trotseert de

opkomende storm

gaat door tot het bittere eind


geluksfactoren afdwingend

neemt het lot zijn wending

de wereld is leeg en verlaten

de oerknal in reverse


Halve Maan


de halve maan blijft staan

valt niet om

kantelt de goede kant op


voor het derde jaar komt hij

in juli tussen de nok van het dak

en de treurige wilg staan

terwijl de avond valt


we beginnen te zien wat we vermoeden

de zon verblind de geest

met schijnbaar tastbare vormen


met de duisternis voor ogen

komt de waarheid op

er is geen ontkomen aan

de uil is zijn wijsheid verloren


muziek


waterdruppels uiteenspattend op dakpannen

vallen als percussieslagen neer

op gespannen trommelvellen

een bliksemslag doorklieft de stilte

getroffen door het geweld valt de boomstam in tweeen

huilt brekende takken en ritselende bladeren

piepende wielen van treinstellen overstemmen

de vogels in de vroege morgen

autowegen vragen om dwingende aandacht

eindeloos gezoem van auto's


de buurman roept zijn kind tot hogere orde

aaneengesloten tonen van pianoklanken

klinken vanuit openstaande ramen


de toetsengeluiden van de computer

een cv kachel in de bijkeuken

stilte doorbroken door oorsuizen


de laatste druppel valt in de grote regenton

de rimpeling duwt geluidloos

het water tegen de zijkant van de ton

dit muziekstuk eindigt nooit


vanzelfsprekend


verwonder mij over het succes

van de gefrituurde aardappel

met een kwak maionaise

dat een hart 

honderd jaar of langer klopt

de organen erop los leven

het bloed kruipt waar

het niet gaan kan


het wiel is uitgevonden

het vuur bestaat

de zon opkomt en

ondergaat


een dun laagje zuurstof

rondom de aarde zweeft

de aardbol op zijn plaats blijft

in een ellips rond de zon


mensheid niet leert van fouten

dat we nog bestaan

de wetenschap niet stopt

met verder te weten


communicatie


een beweging van de vinger

een stroompje in de hersenpan

een waterdruppel is geen zee

gras groeit uit het niets


geluiden vormen muziek

dansende mensen geraakt

onzichtbare motieven


we kunnen elkaar verstaan

misschien zelfs begrijpen

woorden als bruggen

bouwstenen van twijfelachtig allooi



Transitie


tekeneningen door de wind geblazen

gestrande zandkorrels in de woestijn

tot mensvormen opgehoopt


figuren die zoekend naar geborgenheid

verdwijnen in het niets

de boze wereld buitensluitend


een ondraaglijke pijn

eenzaam gedragen

verzacht door een wollen

penseelvoering

waaiend naar een nieuw leven

in een spel van licht en donker









































Kraaien langs de weg

 

kraaien als lijkenpikkers

peuzelen de restjes mol

gevaarlijk dicht langs de weg

waar metalen bakken

 

op wielen op volle snelheid

de onvoorzichtige kraai

reduceert tot een

volgende maaltijd

 

de eerste kraai gevallen

ten tijde van de Romeinen

met de karossen met wapens

vol geladen

 

 krijgers en paarden

op weg naar de overwinning

werden de eerste kraaien

vermalen tot een vicieuze cirkel

 

 

Weg van de toekomst.

 

Afslag Oss oost is de geur van zoete honing

stroopwafels  worden eindeloos lang

gedraaid en gewogen.

als levensader van Oss leidt de weg van de toekomst

ons in de  bekoring van zoete lucht

om te ontwaken bij het beeld gods

boven op de vuilnisberg

denkend aan rio de janeiro.

 

verderop komt in het hier en nu

de geur van rookworst tegemoet

verlangen naar hemawinters

weg van de toekomst.

 

De Zeehaven.

 

het einde lokt de wereld wrocht

aan de horizon de idealen

zonder hoop en blik vooruit

strand het leven

 

in de mist gehuld

heffen kranen de laatste lasten

schepen verdwijnen langzaam

en doemen op

 

ladingen worden verplaatst

mensenlevens vervallen

in een eindeloze poging

om de eeuwigheid

 

 

Wild

 

Lange wegen en paden 

door gras-en bosgebieden

laat me verrassen door het nieuwe

nog niet geziene

 

een dode haas op de weg

niet gehaast genoeg overgestoken

haast is wat deze wereld koopt

met snelle auto's en kippen zonder kop

 

in  olifantentred wordt doorgedenderd

door porseleinen konijnen in tuinen

gefokt en gestresst

 

hertenharten of hartenherten

het wild vlees  niet meer gewild

wel gevild.

 

Stilte

 

stilte , een alom verbannen begrip

eindelijk kan ik zien

voorbij mijn alledaagse blik

 

gevoelens , herinneringen

tuimelen over elkaar

wordt herboren in mijn fantasie

 

neemt me mee naar onvermoede oorden

voorbij de grenzen van mijn bestaan

beland in een nieuw land

van druk gespeend

 

kom aan in mijn geest

een oceaan van rust

 

Stroom

 

wat stil staat is in beweging

met een vaart van 40.000 km p/u

scheren we door de oneindige ruimte

uitdijende sterrenstelsels raken aan verre grenzen

 

als in een knikkerspel wordt de aardbol

aan natuurwetten gehouden

valt door zwarte gaten in het niets

 

konden we stil staan

het leven gefixeerd

een gedachte vastgehouden

een liefde beloofd

 

dichterbij komen we bij de dood

een punt waartoe de stroming

niet meer behoord

 

Stroom

 

twee voor twaalf over een kwartier

drieeenheid 2000 jaar geleden

vierkant achter de waarheid

driedubbel en dwars verdient

 

de karrevracht aan ideeen

stromen door mijn brein

betekenis ontstaat in een wip

zinnen belanden in verhalen

 

worstelen met de werkelijkheid

is een gelopen marathon

vermoeid halen we de eindstreep

een drinkbeker van geluk

 

dorst gelest voor korte duur

opnieuw stuwen de woorden

op in een stroom van bewustzijn

geboren vanuit de oneindige leegte

 

 verkeersborden

 

verkeersborden zijn luchtig bewerkt

kogelgaten tonen de verre verte

door kapot metaal blaast

de wind  een moedeloos lied

 

het lied van de gevangen mannen

elkaar opstuwend in onvermogen

het leven vorm te geven

in hoop en liefde

 

schieten mensen dood

in missies en uitzendingen

het woord oorlog mag

niet meer gebezigd

 

verantwoord en zeker

wordt leven en lust

krachtig en volmondig

in de kiem gesmoord.

 

Er hangt een mist

 

het leven minder zichtbaar

schuift langzaam aan ons voorbij

bergen verbergen

zeeen zegen

 

 golven golven

zand verzand

steen versteend

lucht verlucht

 

licht verlicht

vliegen vliegen

wind wint

dood dood

 

Voetbalwedstrijd in de mist.

 

 de euro vliegt door de ruimte

een onzichtbare geniale paas

schiet voorbij zijn doel

geen overzicht in het spel

 

blind gaat de euro in het rond

gaan we vooruit op een terugweg

een spits onderneemt nog een actie

zijn medespelers laten hem lopen

 

plannen verzanden in ondoordachte

toepassingen en probeersels

de bal vliegt opnieuw

kaatst tegen een muur

 

het spel zakt in

het zicht is verdwenen

op samenspel en overtuiging

in een mistige geest

 

de economie bruist ongericht

of bloeit dood in grote nood

de mist trekt op

naakt blijven we in het hemd

 

graaien en speculeren

wordt zichtbaar in de zon

bonussen en geldkranen

verdrogen in het wilde gras

 

maaien en korthouden is het devies

lijnen trekken met duidelijke regels

het midden is de stip

waar het spel begint

 

een koers en afspraak

houden het spel in grip

geef charlatans geen kans

op speculeren naar een val

 

Tandeloze tijger

 

nieuwe kerken van de tijd

banken rijzen hoog uit op

de fantasieloze beton

geld ligt huizenhoog opgestapeld

 

nieuwe priesters verkondigen hoge winsten

met lange termijnverwachtingen

bonussen en grote carrieres

als broodjes worden we belegen

 

de vele loze toezeggingen

van beurzen en speculanten

mooie huizen en lage hypotheken

stromen van eindeloze geldstromen

 

blijken te bestaan uit gebakken lucht

winsten verdampen boven boven een verhitte economie

moerasluchten stijgen op

rioolratten verdwijnen in duistere spelonken

 

corruptie en duistere afspraken

de klasse der rijken heeft

ons voor de zoveelste keer

een flink oor aangenaaid

 

te denken dat met tentjes op een plein

systemen en machtigen hun positie prijsgeven

is een hoge verwachting

in de arabische revolutie

 

met bloed wordt het tij gekeerd

de ware aard van het kwaad

wordt gekend en gekooid

wanneer zal hier in het decadente westen

 

worden ingezien dat ten alle tijde

het veelkoppige monster van eigen gewin

zal moeten worden bestreden

met het helende zwaard.

 

 gapende leegte

 

 alle creativiteit ten spijt

 wanden sluiten je in

 stilte vangt alle activiteit

 ruimte  gevangen

 

een weg uit de dood

de geest spartelt en stuit

op de elastische realiteit

opnieuw  het begin

 

van een vicieuze cirkel

de mens een been toegeworpen

een geloof in de mogelijkheden

van alledaagse pogingen

 

spartelen van geluk

vissen happen zuurstof

om te dalen in dieptes

van  ongelijke bodems

 

het leven een probeersel

de wieken van de wil

slaan hard om zich heen

de wind die uiteindelijk beslist.

 

mazen in de wet

 

er is een maas

veel mazen in de wet

het water wiegt in een tred

een monnik zwaar in gebed

 

er is een maas

veel mazen in de wet

dronken schieten zeelui

hun laatste dodelijke raket

 

er is een maas

veel mazen in de wet

inbrekers geloven met heilig geloof

dat hun buit tot onschuld behoort

 

er is een maas

veel mazen in de wet

scholieren fietsen hun verplichtte rit

scholen laten hun spreken met een schoon gebid

 

er is een maas

veel mazen in de wet

ontspoorde treinen in frontale aanval

verliezen hun eindeloze bestemming

 

er is een maas

veel mazen in de wet

de kaasmaker rult zijn vloeibare melk

het leven is een dronk zonder kelk

 

het leven en grenzen

 

in een volle vaart stormen jeugdigen

naar hun vroege dood

uit de bocht in de rivier

slaat hun noodlot toe

 

een man ontsnapt uit zijn wrak

laat zijn kameraden achter

snakkend naar het leven

is hij voor altijd de reden

 

dat twee achterbankzitters

niet meer de tijd   hadden

hun vege lijf te redden

uit hun metalen doodkist

 

had hij geweten dat kwetsbaarheid

schuild in elke seconde

was hij zo snel gereden

als slakken kunnen gaan

 

water

 

h2o druppel plas poel

meer rivieren zee oceaan

verdampen als wolk

dalen neer in een  vicieuze cirkel

 

de mens lost als water

op in niet bestaande tijd

denken en voelen

geven  hem een idee

 

dat zingeving en streving

ons leiden naar hoger goed

het einde de dood

komt als een mismoedige vloot

 

 

avondzon

 

de avondzon belicht de vallende slierten van de treurwilg

boven de contouren van het nonnenklooster staat een lichte heldere hemel

geluiden van voorbij raggende auto's op de dijk dringen het huis binnen

de motorrijder verstoort een blijkbaar niet oneindige rust

 

de schemering zet in , de avond valt

geen vooruitzichten van sprankeling

 tijd  bestaat niet , staat stil

in  volledige afwezigheid van enige activiteit

 

door dikke scheidingsmuren laat de autistische buurjongen zijn aanwezigheid gelden

roerloos hangt het vogelkastje met de wintervetbol in alle gereedheid

een enkele merel laat zich horen in de schemer

de grote aanvaarding van   volle stilte ondergaan

 

voel mijn bloed door de aderen lopen, mijn hart klopt  het ritme van de klok

begin niets meer te worden dan een fysieke gebeurtenis

gedachten en gevoelens verlaten mij

ik zie een pen op papier die zegt, tot hier

 

De wind

 

de wind maakt zich kenbaar

verfrissing van het aangezicht

bewegen van de bladeren

golven van het water

 

blijft hijzelf het liefst onzichtbaar

verplaatst zich als een geheim agent

om later terug te keren

voor een nieuw verhoor

 

met intense kracht

wordt de waarheid

aan het licht gebracht

 

slechtzittend haar  vallende bladeren

losse dakpannen  klapperende deuren

opstuwend water tegen dijken en duinen

 

het leven is een storm waard

om te weten waar de wortels liggen

 

de dood

 

in dit vermalijde leven

grasduinen we verder in gerede tred

links houten hekken

rechts betonnen zuilen

 

stof stijgt op door gedwongen beroering

verblind raken we in rode gloed

wiens idee was het te leven als god

het leven vergroeid met een zuinig bod

 

voortbewegen in strakke gang

zijn we  ingesnoerd

een ontsnapping komt ongedwongen

alledag ingezongen

 

in uiterste staat van opwinding

komt de spin uit het rag

verkent het nieuwe onverwachtte pad

de dood gevangen

 

einde

 

woorden worden gewogen

met frituurvet opgestookt

vallen zware adamsappels

op en neer in verhitte discussie

 

gesproken over gewichtige zaken

een zwangere vrouw gaat ervan bevallen

in een snelle aftocht door de achterdeur

worden nieuwe werelden geboren

 

krijg mijn strot niet open

adem wordt me ontnomen

bergen zo hoog als de himalaya

behouden alle frisse winden

 

uitgeraast en overvloedig

spoeden ganzen de lucht in

ze vliegen in grote haast

de  heftige winden stuk

 

wie zou niet willen horen

bij de kudde der volgers

de stroom der eensgezinden

opweg naar een glorieuze ondergang.

 

illusie

 

fantasie en realiteit

beiden met drang tot

grote onafhankelijkheid

vechten om de laatste snik

 

beducht voor elkaars krachten

een berlijnse muur

een eiland in de grote oceaan

een confrontatie uitsluitend

 

in elkaars vaarwater gedwongen

staat de een de ander bij

wie zal overwinnen

in de alledaagse realiteit

 

leven met onwrikbare wetten

aanzien status carriere

alles in een tijdspanne

die de rede tevreden stelt

 

verliezen en vasthouden aan luchtkastelen

de fietser trotseert de

opkomende storm

gaat door tot het bittere eind

 

geluksfactoren afdwingend

neemt het lot zijn wending

de wereld is leeg en verlaten

de oerknal in reverse

 

Halve Maan

 

de halve maan blijft staan

valt niet om

kantelt de goede kant op

 

voor het derde jaar komt hij

in juli tussen de nok van het dak

en de treurige wilg staan

terwijl de avond valt

 

we beginnen te zien wat we vermoeden

de zon verblind de geest

met schijnbaar tastbare vormen

 

met de duisternis voor ogen

komt de waarheid op

er is geen ontkomen aan

de uil is zijn wijsheid verloren

 

muziek

 

 waterdruppels uiteenspattend op dakpannen

vallen als percussieslagen neer

op gespannen trommelvellen

 

een bliksemslag doorklieft de stilte

getroffen door het geweld valt de boomstam in tweeen

huilt  brekende takken en ritselende bladeren

 

piepende wielen van treinstellen overstemmen

de vogels in de vroege morgen

autowegen vragen om  dwingende aandacht

eindeloos gezoem van auto's

 

de buurman roept zijn kind tot  hogere orde

aaneengesloten tonen van pianoklanken

klinken vanuit openstaande ramen

 

de toetsengeluiden van de computer

een cv kachel in de bijkeuken

stilte doorbroken door oorsuizen

 

de laatste druppel valt in de grote regenton

de rimpeling duwt geluidloos

het water tegen de zijkant van de ton

dit muziekstuk eindigt nooit

 

vanzelfsprekend

 

verwonder mij over het succes

van de gefrituurde aardappel

met een kwak maionaise

 

dat een hart 

honderd jaar of langer klopt

de organen erop los leven

het bloed kruipt waar

het niet gaan kan

 

het wiel is uitgevonden

het vuur bestaat

de zon opkomt en

ondergaat

 

een dun laagje zuurstof

rondom de aarde zweeft

de aardbol op zijn plaats blijft

in een ellips rond de zon

 

mensheid niet leert van fouten

dat we nog bestaan

de wetenschap niet stopt

met verder te weten

 

communicatie

 

een beweging van de vinger

een stroompje in de hersenpan

een waterdruppel is geen zee

gras groeit uit het niets

 

geluiden vormen muziek

dansende mensen geraakt

onzichtbare motieven

 

we kunnen elkaar verstaan

misschien zelfs begrijpen

woorden als bruggen

bouwstenen van twijfelachtig allooi

 

 

Transitie

 

tekeneningen door de wind geblazen

gestrande zandkorrels in de woestijn

tot mensvormen opgehoopt

 

figuren die zoekend naar geborgenheid

verdwijnen in het niets

de boze wereld buitensluitend

 

een ondraaglijke pijn

eenzaam gedragen

verzacht door een wollen

penseelvoering

 

waaiend naar een nieuw leven

in een spel van licht en donker